Vitarade® fueled by Vitargo®

Badania

Badanie 1

Piehl Aulin K., Soderlund K.. et. al.: Improved gastric emptying rate in humans of a unique glucose polymer with gel-forming properties (Vitargo). Scene J. Gastroenterol 2000, 35: 1143-1149.

http://informahealthcare.com/doi/abs/10.1080/003655200750056600

Cel badania:

Porównanie prędkości opróżniania żołądka napojów węglowodanowych o różnej osmolalości i lepkości a identycznej zawartości węglowodanów, a więc dostarczające identycznej ilości energii (izoenergetyczne).

Przebieg badania:

Sześciu zdrowych mężczyzn uczestniczyło w badaniach 2-krotnie. Każdy z mężczyzn spożywał 2-krotnie 550 ml napoju węglowodanowego o stężeniu 13,5% zawierającego albo mieszaninę glukozy z oligomerami glukozy (napój G – standardowe napoje węglowodanowe) albo 78% amylopektyny (Vitargo®) i 22% amylozy (napój C). Osmolalność napoju G wynosiła 336 mosmol/kg, podczas gdy osmolalność napoju C wynosiła 62 mosmol/kg.

Wyniki badań:

Czas połowicznego opróżniania żołądka, czyli czas, w którym połowa podanych węglowodanów opuści żołądek, wynosił w przypadku napoju C 17,0 minut (6,2-31,4 min), podczas gdy w przypadku napoju G aż 32,6 minut (25,2-40,7 min) wskazując na wyraźnie szybsze tempo opróżniania żołądka w przypadku napoju C.

Wykazano również, iż już w pierwszych 10 minutach od spożycia napój G dostarczał 31,8 g (15,8-55,9g) węglowodanów do jelita cienkiego, podczas gdy napój C tylko 14,3 g (6,8-22,2g).

Ponadto napój C, pomimo szybszego w porównaniu do napoju G, tempa opróżniania żołądka i transportu węglowodanów do światła jelit, nie powodował zwiększonego wzrostu poziomu glukozy i insuliny we krwiobiegu.

Wnioski:

Napój C zawierający mieszaninę amylopektyny i amylozy, pomimo swoich właściwości tworzenia żelu, opróżnia szybciej żołądek w porównaniu do roztworu glukozy i jej oligomerów (standardowe napoje węglowodanowe) bez zwiększania ilości krążącej w krwiobiegu glukozy i insuliny.

Badanie 2

Piehl Aulin K., Soderlund K.., Hultman E.: Muscle glycogen resynthesis rate in humans after supplementation of drinks containing carbohydrates with low and high molecular masses (Vitargo). Eur. J. Appl. Physiol. 2000, 81: 346-351

http://www.springerlink.com/content/bxe1gbrlca6x5lfg/

Cel badania:

Porównanie tempa resyntezy glikogenu po spożyciu napojów węglowodanowych o różnej osmolalości zawierających identyczne ilości węglowodanów o różnej masie cząsteczkowej.

Przebieg badania:

Trzynastu zdrowych, dobrze wytrenowanych mężczyzn uczestniczyło w badaniach dwukrotnie, gdzie zostali podzieleni na 2 grupy (grupa C i G). Każdy z mężczyzn wykonywał ćwiczenia uszczuplające zasoby glikogenu mięśniowego, a następnie spożywali napój węglowodanowe zawierający albo glukozę i oligomery glukozy (napój G – standardowe napoje węglowodanowe) lub napój węglowodanowy zawierający wysokocząsteczkowe polimery glukozy (napój C – Vitargo®). Każdy z uczestników spożywał w 4-godzinnym okresie regeneracji 300 g węglowodanów (4,2 g/kg m.c.) podzielonych na 4 porcje, każdą zawierającą 75 g w 500 ml napoju. Pierwsza porcja była spożywana bezpośrednio po zakończeniu wysiłku fizycznego, a następne w 30, 60 i 90 minut od zakończenia.

W celu ustalenia wpływu spożywanych węglowodanów na poziom glikogenu mięśniowego, wykonano biopsje mięśniowe zaraz po zakończeniu wysiłku oraz po 2 i 4 godzinach regeneracji.

Wyniki badań:

Po zakończeniu wysiłku fizycznego średnia ilość glikogenu mięśniowego wynosiła 52,9±27,4 mmol jednostek glukozy/kg suchej masy ciała w grupie C oraz 58,3±35,4 mmol jednostek glukozy/kg suchej masy ciała w grupie G.

W pierwszych dwóch godzinach od zakończenia wysiłku tempo resyntezy glikogenu było zdecydowanie (70%) szybsze w grupie spożywającej napój C (50,2±13,7 mmol/kg suchej m.c.) w porównaniu do tempa resyntezy glikogenu po spożyciu napoju G (29,9±12,5 mmol/kg suchej m.c.).

W kolejnych 2 godzinach tempo resyntezy glikogenu było porównywalne po spożyciu obu rodzajów napoju; 18,8±33,3 mmol/kg suchej m.c. po spożyciu napoju C oraz 23,2±22,4 mmol/kg suchej m.c. po spożyciu napoju G.

Ponadto napój C, pomimo szybszego w porównaniu do napoju G, tempa resyntezy glikogenu, nie powodował zwiększonego wzrostu poziomu glukozy i insuliny we krwiobiegu.

Wnioski:

Napój C zawierający wysokocząsteczkowe węglowodany o niskiej osmolalności (Vitargo®) skuteczniej niż napój G (standardowy napój węglowodanowy) zwiększa tempo resyntezy glikogenu mięśniowego po zakończeniu intensywnych ćwiczeń fizycznych bez wpływu na ilość krążącej w krwiobiegu glukozy i insuliny.

Badanie 3

Stephens F.B., Roig M., Armstrong G., Greenhaff P.L.: Post-exercise ingestion of unique, high molecular weight glucose polymer solution improves performance during a subsequent bout of cycling exercise. J. Sport Sci, 2007; 1-6.

http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/02640410701361548

Cel badania:

Sprawdzenie wpływu spożywania wysokocząsteczkowych węglowodanów na ilość wykonanej pracy podczas kolejnych sesji wysiłku fizycznego.

Przebieg badania:

W badaniach uczestniczyło ośmiu zdrowych mężczyzn, każdy z uczestników brał udział w eksperymencie 3-krotnie. Badania odbywały się w odstępach 1-tygodniowych w sposób randomizowany (bez wiedzy uczestników dotyczącej rodzaju spożywanego produktu). Podczas badań każdy z uczestników wykonywał jazdę na cykloergometrze na stałym poziomie 73% VO2max (73% maksymalnego pochłaniania tlenu) aż do momentu wyczerpania i zaprzestania wykonywania wysiłku. Następnie, bezpośrednio po zaprzestaniu wysiłku, każdy z badanych spożywał w sposób randomizowany 3 różne rodzaje roztworów (1000 ml): czystą aromatyzowaną wodę (próba kontrolna), 100 g polimerów glukozy o niskiej masie cząsteczkowej (900 g·mmol-1) lub 100 g wysokoczącteczkowych polimerów glukozy (500000-700000 g·mmol-1 – Vitargo®). Po 2-godzinnej przerwie każdy z uczestników brał udział w 15-minutowym teście na cykloergometrze w celu zbadania maksymalnej ilości wykonywanej pracy po spożyciu 3 różnych napojów.

Wyniki badań:

Spożycie roztworu wysokocząsteczkowych węglowodanów spowodowało (po 30 minutach od zakończenia spożycia) nieznacznie wyższy wzrost poziomu glukozy (8,1 mmol·l-1) i insuliny (80,6 mU·l-1) we krwi w stosunku do polimerów glukozy o niskiej masie cząsteczkowej (odpowiednio 7.3 mmol·l-1 i 68,7 mU·l-1) oraz wyższy w porównaniu do aromatyzowanej wody (odpowiednio 3,9 mmol·l-1 i 6,0 mU·l-1). Ponadto, spożycie wysokocząsteczkowych węglowodanów spowodowało 10% wyższe wygenerowanie pracy mięśniowej (164,1 kJ) w stosunku do polimerów glukozy o niskiej masie cząsteczkowej (149,4 kJ) oraz 20% wyższe w stosunku do aromatyzowanej wody (137,5 kJ). Ponadto, zaobserwowany wzrost ilości wykonanej pracy po spożyciu węglowodanów wysokocząsteczkowych w porównaniu do pozostałych napojów był odnotowany u wszystkich uczestników badań sięgając 3,4-23,3%.

Wnioski:

Roztwór wysokocząsteczkowych węglowodanów (Vitargo®) poprzez szybkie wzrost poziomu glukozy i insuliny we krwi bardzo szybko uzupełnia zapasy glikogenu mięśniowego. Ponadto spożycie wysokocząsteczkowych węglowodanów (Vitargo®) umożliwia wygenerowanie większej mocy podczas kolejnych sesji wysiłku fizycznego. Spożycie roztworu wysokocząsteczkowych węglowodanów (Vitargo®) może być praktycznym rozwiązaniem dla wszystkich osób pragnących zwiększyć możliwości wysiłkowe organizmu.

TRIPLECARB FORMULA

TRIPLECARB FORMULA została opracowana o wyniki najnowszych badań klinicznych. Unikalna mieszanka trzech różnych rodzajów węglowodanów zawartych w TRIPLECARB FORMULA zapewnia optymalne wspomaganie organizmu podczas wykonywania wysiłku fizycznego. Wchodzące w skład TRIPLECARB FORMULA wysokocząsteczkowe polimery glukozy (Vitargo®), średniołańcuchowe polimery glukozy, jak również fruktoza zostały  odpowiednich skomponowane w odpowiednich proporcjach gwarantujących bardzo szybkie, a zarazem równomierne uwalnianie węglowodanów do krwioobiegu.
Wyniki badań klinicznych wykazały, iż wysokocząsteczkowe polimery glukozy (Vitargo®) zdecydowanie szybciej opróżniają żołądek1 i uzupełniają glikogen mięśniowy2 w porównaniu do standardowych napojów węglowodanowych zawierających maltodekstryny czy glukozę. Ponadto wykazano również, iż roztwory zawierające średniołańcuchowe polimery glukozy i fruktozę zdecydowanie szybciej opróżniają żołądek w porównaniu do roztworów glukozy3. TRIPLECARB FORMULA zawierając trzy różne rodzaje węglowodanów o różnym tempie opróżniania żołądka. Pierwsze, bardzo szybkie źródło energii, stanowi glukoza uwalniana z wysokocząsteczkowych polimerów glukozy (Vitargo®), a równomierne uwalnianie węglowodanów do krwioobiegu podtrzymuje glukoza uwalniana z jej średniołańcuchowych polimerów. Dodatek fruktozy jeszcze bardziej zwiększa szybkość opróżniania żołądka i nawodnienie organizmu4, wydłuża czas wykorzystania węglowodanów spożytych w TRIPLECARB FORMULA, jak również zwiększa całkowitą ilość spożywanych węglowodanów5-10.

Unikalne właściwości TRIPLECARB FORMULA wynikają z różnego mechanizmu absorbcji jelitowej fruktozy oraz glukozy pochodzącej z wysokocząsteczkowych (Vitargo®) i średniołańcuchowych polimerów. Wchłanianie glukozy odbywa się przez transporter jelitowy zależny od sodu SGLT-1 (Sodium Dependent Glucose Transporter-1) podczas gdy fruktoza transportowana jest przez transporter jelitowy niezależny od sodu GLUT-511. Transport glukozy jest więc ściśle uzależniony od obecności odpowiedniej ilości sodu w świetle jelit. W przypadku wchłaniania fruktozy obecność sodu nie jest potrzebna. Podaż zbyt wysokiej ilości polimerów glukozy, czy samej glukozy bardzo szybko wysyca transporter SGLT-1, przez co wchłanianie węglowodanów ze światła jelita jest zahamowane, gdyż nie ma możliwości zwiększenia transportu glukozy inną drogą. W sytuacji takiej węglowodany zaczynają zalegać w żołądku powodując dolegliwości bólowe. Biorąc pod uwagę fakt, iż podczas intensywnego wysiłku fizycznego dochodzi do zmniejszenia ukrwienia i pracy jelit, zalegająca glukoza i jej polimery często prowadzą do dolegliwości żołądkowo-jelitowych, które często uniemożliwiają efektywne kontynuowanie wysiłku. Dodatek fruktozy do glukozy i jej polimerów zwiększa tempo opróżniania żołądka3 i zapewnia „dwukanałowy” transport węglowodanów ze światła jelita zapobiegając wysycaniu transporterów glukozy SGLT-1. TRIPLECARB FORMULA nie obciąża więc układu pokarmowego podczas wysiłku fizycznego, dzięki czemu może być spożywana nawet przez osoby o dużej wrażliwości układu pokarmowego.
Ponadto, badania kliniczne wykazały, iż różny sposób transportu jelitowego węglowodanów zawartych w TRIPLECARB FORMULA zwiększa ich wykorzystanie podczas wykonywania intensywnego wysiłku fizycznego w porównaniu do samej glukozy i jej polimerów7-10. W badaniach wykazano nawet 40-50% wzrost wykorzystania (utleniania) węglowodanów pochodzących z mieszanek fruktozy i glukozy lub jej polimerów w porównaniu do roztworów samej glukozy lub jej polimerów7-10. Ponadto wykazano, iż mieszaniny węglowodanów, jak TRIPLECARB FORMULA, oparte o różne rodzaje węglowodanów mogą nawet o 8-19% skrócić czas osiągany podczas zawodów w stosunku do roztworów glukozy czy czystej wody5,11. Skuteczność TRIPLECARB FORMULA wynika ze zdolności zawartych w niej węglowodanów do oszczędzania naturalnych zapasów energetycznych organizmu, gdyż podczas spożycia organizm potrafi w znacznym stopniu wykorzystać podawane wraz z napojem węglowodany. Zaoszczędzony glikogen mięśniowy i wątrobowy mogą być więc wykorzystane do utrzymania bardzo wysokiej intensywności wysiłku przez zdecydowanie dłuższy czas. TRIPLECARB FORMULA zwiększa wydolność podczas intensywnego wysiłku pozwalając na osiąganie lepszych wyników podczas zawodów sportowych, rozgrywek drużynowych, czy też intensywnych sesji treningowych.

Bibliografia:

  1. Piehl Aulin K., Soderlund K. et. al.: Improved gastric emptying rate in humans of a unique glucose polymer with gel-forming properties (Vitargo). Scene J. Gastroenterol 2000, 35: 1143-1149.
  2. Piehl Aulin K., Soderlund K., Hultman E.: Muscle glycogen resynthesis rate in humans after supplementation of drinks containing carbohydrates with low and high molecular masses (Vitargo). Eur. J. Appl. Physiol. 2000, 81: 346-351
  3. Sole C.C., Noakes T.D.: Faster gastric emptying for glucose-polymer and fructose solutions than to glucose in humans. Eur. J. Appl. Physiol. 1989, 58; 605-612.
  4. Jeukendrup AE, Moseley L.: Multiple Transportable Carbohydrates Enhance Gastric Emptying and Fluid Delivery. Scand J Med Sci Sports 2008, 20; 112-121.
  5. Currell K, Jeukendrup A.: Superior Endurance Performance with Ingestion of Multiple Transportable Carbohydrates. Med Sci Sports Exerc 2008; 40: 275–281.
  6. Jeukendrup A.E.: Carbohydrate and exercise performance: the role of multiple transportable carbohydrates. Curr Opin Clin Nutr Metab Care 2010, 13; 452–457.
  7. Jentiens R.L.P.G., Moseley L., Waring R.H., Harding L.K., Jeukendrup A.: Oxidation of combined ingestion of glucose and fructose during exercise. J. Appl. Physiol. 2004, 96: 1277-1284.
  8. Jentiens R.L.P.G, Achten J., Jeukendrup A.E.: High Oxidation Rates from Combined Carbohydrates Ingested during Exercise. Med Sci Sports Exerc, 2004; 36: 1551–1558.
  9. Jentjens R.L., Underwood K., Achten J., Currell K., Mann C.H., Jeukendrup A.E.: Exogenous Carbohydrate Oxidation Rates Are Elevated After Combined Ingestion of Glucose and Fructose During Exercise in the Heat. J Appl Physiol, 2006; 100: 807–816.
  10. Wallis G.A., Rowlands D.A., Shaw C., Jentjens R.L.P.G., Jeukendrup A.E.: Oxidation of Combined Ingestion of Maltodextrins and Fructose During Exercise. Med Sci Sports Exerc 2005, 37: 426–432.
  11. Jeukendrup A., Gleeson M.: Sport Nutrition. An Introduction to Energy Production and Performance. Second Edition. Human Kinetics, Champaign, 2010, 109,
Nawigacja
Wybierz dyscyplinę
Sporty wytrzymałościowe

Sporty wytrzymałościowe


Sporty siłowe i siłowo-szybkościowe

Sporty siłowe i siłowo-szybkościowe


Sporty drużynowe i mieszane

Sporty drużynowe i mieszane


Podziękowania
W imieniu niepełnosprawnych sportowców maratończyków dziękuję serdecznie za sponsorowanie kolejnej imprezy biegowej RUN TORUN oraz za pakiet startowy z Państwa doskonałymi wyrobami jakże przydatnymi i pomocnymi na trasie biegu. Umiesz…
[więcej]